Page 10 - TURKISH INFINITIVES and ENGLISH INFINITIVES or ENGLISH GERUNDS - YUKSEL GOKNEL
P. 10

INFINITIVES or GERUNDS

            Aldatıl-mak-tan nefret et-er-im. (Passive infinitive) (Adverbial)
            (al*da*tıl*mak*tan / nef*re*te*de*rim ↷)
            I hate be-ing cheated. (“Hate” is transitive.) (Nominal)

            Yardım iste-mek-ten çekin-me. (“Çekin” is intransitive.) (Adverbial)
            (yar*dım / is*te*mek*ten / çe*kin*me↷)
            Don’t avoid ask-ing for help. (“Avoid” is transitive.) (Nominal)

            Tavla oyna-mak-tan söz et-ti-ik. (Adverbial)
            (tav*la / oy*na*mak*tan / sö*zet*tik↷)
            We talked about play-ing backgammon. (Object of “about”) (Nominal)

            2(a).  The  ♫  [me,  ma]  infinitives  are  used  in  the  second  parts  of  the
            “possessive + owned” noun compounds. They are timeless, but they have
            possessive personal allomorphs attached to them. Compare the following:

            Kitap-ın kapak-ı  (ki*ta*bın / ka*pa*ğı) (the cover of the book)
            ben-im pencere-em  (be*nim / pen*ce*rem) (my window)
            ben-im git-me-em   (be*nim / git*mem) (my go-ing, me to go)

            Gerçek-i söyle-me-en-i iste-iyor-um. (Nominal)
            (ger*çe*ği / söy*le*me*ni / is*ti*yo*rum↷)
            I want you to tell the truth. (Nominal)

            “sen-in gerçek-i söyle-me-en” is a transformed nominal phrase:

            (Sen) gerçeği söyler-sin. ↻  “(sen-in) gerçek-i söyle-me-en”
            (Sen) gerçeği söylüyor-sun ↻ “(sen-in) gerçek-i söyle-me-en”
            (Sen) gerçeği söyledi-in. ↻ “(senin) gerçek-i söyle-me-en”
            (Sen) gerçeği söylerdi-in. ↻ “(senin) gerçek-i söyle-me-en”
            (Sen) gerçeği söyleyecek-sin. ↻ “(sen-in) gerçek-i söyle-/y/ecek ol-ma-an”
            (Sen) gerçeği söylemişti-in. ↻ "(sen-in) gerçek-i söyle-miş ol-ma-an"

            As the possessive pronouns with the possessive personal allomorphs,
            and the possessive allomorphs attached to the second parts of the noun
            compounds mean the same person, the possessive pronouns used in the
            beginning of the sentences can be ignored:

            (ben-“im”) git-me-“em”, (ben-“im”) al-ma-“am”, (ben-“im”) bekle-me-“em”
            (sen-“in”) git-me-“en”, (sen-“in”) al-ma-“an”, (sen-“in”)  bekle-me-“en”
            (o-“/n/un”) git-me-“/s/i”, (o-“/n/un”) al-ma-“/s/ı”, (o-“/n/un”) bekle-me-“/s/i”
            (biz-“im”) git-me-“emiz”, (biz-“im”) al-ma-“amız”,(biz-“im”) bekle-me-“emiz”
            (siz-“in”) git-me-“eniz”, (siz-“in”) al-ma-“anız”, (siz-“in”) bekle-me-“eniz”
            (onlar-“ın”) git-me-“/s/i”, (onlar-“ın”) al-ma-“/s/ı”, (onlar-“ın”) bekle-me-“/s/i”


                                             10
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15